ΜΕΤΑ-ΟΤΑ: Οι σχολικές καθαρίστριες δεν χρειάζονται χειροκροτήματα, αλλά ΜΟΝΙΜΗ και ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Στις μέρες της πανδημίας του κοροναϊού, τώρα που ανοίγουν τα σχολεία και τη νέα σχολικά χρονιά που επίσης τα πράγματα, από υγειονομικής απόψεως, θα είναι κρίσιμα, ο κλάδος της καθαριότητας των σχολείων ήταν, είναι και θα είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης. Ο τομέας αυτός αποτελεί μια κρίσιμη υπηρεσία των Δήμων, που κυβέρνηση και Δήμαρχοι μας λένε τώρα υποκριτικά να χειροκροτήσουμε, αλλά δεν μας λένε οι εργαζόμενοι σε ποιες συνθήκες εργασίας δουλεύουν.

Δεν τολμούν να πουν πως 9.500 σχολικές καθαρίστριες και καθαριστές είναι εργαζόμενοι με «εργολαβικές» συμβάσεις έργου, ενώ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και βρίσκονται σε μια διαρκή ανασφάλεια και ομηρία, αφού κάθε χρόνο απολύονται το καλοκαίρι για να επαναπροσληφθούν, αν είναι «τυχερές/οί» το Σεπτέμβριο.

Αμείβονται με 150-200 και 300 ευρώ το μήνα, ανάλογα με τις αίθουσες του σχολείου, θεωρούνται εργολάβοι καθαρισμού κατ’ αποκοπή και ως εκ τούτου δεν έχουν εργασιακά δικαιώματα (!!!). Και γι’ αυτό δεν δικαιούνται άδειες, δεν καλύπτονται σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, ενώ αν για κάποιο λόγο απουσιάσουν, για παράδειγμα, αρρωστήσουν και δεν μπορούν να δουλέψουν, οφείλουν να βρουν κάποιον φίλο τους ή συγγενή, για να κάνει τη δουλειά τους. Δεν έχουν δηλαδή το στοιχειώδες δικαίωμα στην άδεια, στην απεργία, στην ασθένεια, στη μητρότητα! Μάλιστα, πολλές φορές εισπράττουν την άρνηση από αρκετές Σχολικές Επιτροπές και Δημοτικές Αρχές για τη χορήγηση των εκ του νόμου προβλεπόμενων Μέσων Ατομικής Προστασίας, ενώ δεν είναι σπάνιο το φαινόμενα να καθυστερεί η μισθοδοσία τους αδικαιολόγητα, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε πλήρη απόγνωση.

Τι άλλο από μεσαιωνικές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αυτές οι συνθήκες εργασίας; Η κυβέρνηση και οι Δήμαρχοι, όταν αναφέρονται σ’ αυτό το προσωπικό, θα έπρεπε να κοκκινίζουν και να ντρέπονται, για τις συνθήκες εργασίας και τις εργασιακές τους σχέσεις, αντί να κομπάζουν. Ποιος νόμος και ποιο Σύνταγμα λέει ότι εργαζόμενοι αυτοί που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, μπορούν να εργάζονται με τέτοιο καθεστώς; Εδώ έχουμε ένα έγκλημα διαρκείας που γίνεται σ’ έναν κλάδο, που εργάζονται κυρίως γυναίκες οι οποίες στηρίζουν πολύτεκνες, τρίτεκνες, μονογονεϊκές οικογένειες, προστατευόμενα μέλη με ειδικές ανάγκες κ.λπ., και που οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού βγάζουν φλύκταινες στο αίτημα της μονιμοποίησής τους. Στο επιτελικό τους κράτος, που τόσο πολύ διαφημίζουν, δεν χωράνε οι υπηρεσίες καθαριότητας, όπως και άλλες υπηρεσίες για τις οποίες ενδιαφέρονται οι ιδιώτες.

Σήμερα που αναδείχτηκε στην ελληνική κοινωνία ο αναντικατάστατος ρόλος τους στην υγιεινή των σχολείων και στο ασφαλές περιβάλλον παρουσίας των μαθητών και εκπαιδευτικών και διεξαγωγής της εκπαιδευτικής διαδικασίας, η κυβέρνηση αντί να προσπαθεί να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες, με την μεταφορά εργαζόμενων από την καθαριότητα των Δήμων, την περισυλλογή και τον οδοκαθαρισμό, κάτι που μεταξύ των άλλων είναι και παράνομο, πρέπει να προχωρήσει στην άμεση μετατροπή όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης, για να καλυφτούν οι τρέχουσες ανάγκες, να αναγνωριστεί, εμπράκτως και όχι στα λόγια, ο κρίσιμος ρόλος τους στην πανδημία και κυρίως να αρθεί μια χρόνια αδικία σε βάρος τους.

Και για εκείνους που θα μας πουν πάλι ότι κάτι τέτοιο είναι αντισυνταγματικό και δεν μπορεί να γίνει, τους υπενθυμίζουμε ότι αντισυνταγματικό είναι να καλύπτονται αυτές οι ανάγκες που είναι πάγιες και διαρκείς με έκτακτο προσωπικό. Αυτός εξάλλου και ο λόγος που δεκάδες δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν εργαζόμενους και μετατρέπουν τις συμβάσεις τους σε αορίστου χρόνου.

Το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ στέκεται αλληλέγγυο στις καθαρίστριες και στους καθαριστές των σχολείων μας και καλεί την ΠΟΕ-ΟΤΑ να βγάλει τα μυωπικά της γυαλιά, να δει ότι υπάρχουν και αυτοί οι εργαζόμενοι και να συντονίσει τον αγώνα τους, διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και σταθερές εργασιακές σχέσεις με πλήρη δικαιώματα.


21 Μαΐου 2020
Από το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ