ΜΕΤΑ-ΟΤΑ: Ο εμπαιγμός στους συμβασιούχους δεν έχει όρια…

Φωτογραφία αρχείου

Από τον Άννα στον Καϊάφα και από Συνέδριο σε Συνέδριο, μεταφέρεται η συζήτηση για ένα προφανές θέμα που είναι η ένταξη των συμβασιούχων στη δύναμη των σωματείων των Δήμων και της ΠΟΕ-ΟΤΑ.

Ο λαός λέει ότι «όταν δεν θέλεις να ζυμώσεις, δέκα μέρες κοσκινίζεις». Έτσι και οι παρατάξεις ΣΥΝΑΝ, ΔΑΣ και ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, συμφωνούν διαφωνώντας και χρησιμοποιούν ως άλλοθι η μία την άλλη, με τελικά θύματα τους συναδέλφους συμβασιούχους και τα εργασιακά τους δικαιώματα. Δε γνωρίζουν άραγε ότι υπάρχουν συνάδελφοι ασυνδικάλιστοι, γιατί πολλά Σωματεία δεν εγγράφουν συμβασιούχους στη δύναμή τους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν εργαζόμενοι της ίδιας ειδικότητας, που κάνουν την ίδια δουλειά και άλλοι να εργάζονται 32 ώρες, άλλοι 40 ώρες εβδομαδιαίως και άλλοι να δικαιούνται περισσότερες μέρες αδείας από τους άλλους κλπ;

Η τελευταία πράξη της κωμωδίας, όμως, παίχτηκε στο 47ο Ενδιάμεσο Συνέδριο της ΠΟΕ-ΟΤΑ (9-10/12/2019), όπου, ενώ συμφωνούσαν όλες οι παρατάξεις για την τροποποίηση του καταστατικού και ότι, κατά δήλωσή τους, θα υπερψήφιζαν την ίδια πρόταση, το αποτέλεσμα ήταν να μην συζητηθεί και να μην υπάρξει καμία τροποποίηση του καταστατικού! Η ΣΥΝΑΝ και η ΔΑΚΕ γιατί δεν το πιστεύουν και απλά κάνουν τακτικούς ελιγμούς και η ΔΑΣ, γιατί θέλει να εμφανίζεται ότι αυτή είναι ο μοναδικός υπερασπιστής των συμβασιούχων μέσω του διασπαστικού Συνδικάτου ΟΤΑ. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι οι συμβασιούχοι να μένουν «εκτός των τειχών» και να είναι τα θύματα των μικροπαραταξιακών υπολογισμών των παραπάνω παρατάξεων.

Είναι γνωστό ότι η πρόταση του ΜΕΤΑ-ΟΤΑ ήταν και είναι η εγγραφή όλων των εργαζομένων των ΟΤΑ, ανεξάρτητα σχέσεις εργασίας και φορέα απασχόλησης, σε ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ και σε ΑΕ των ΟΤΑ, που έχουν την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου οι Δήμοι, στη δύναμη των τοπικών σωματείων των Δήμων και της ΠΟΕ-ΟΤΑ, με στόχο την ενοποίηση του κλάδου και την ενιαιοποίηση των διεκδικήσεων, με την άσκηση όλων των δικαιωμάτων, του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, έπειτα από δύο μήνες εργασίας, όπως προβλέπεται και από το ν.1264/1982.

Γνωρίζουμε όμως ότι για να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στο καταστατικό θέλει μεγάλες πλειοψηφίες (75% των συνέδρων) και άρα αμοιβαίες υποχωρήσεις απ’ όλες τις πλευρές, αν πραγματικά θέλουμε να γίνει ένα βήμα μπροστά και να αλλάξει το καταστατικό. Επαναλαμβάνουμε ότι για το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ το άνοιγμα του καταστατικού και η ένταξη των συμβασιούχων, έχει ποιοτική σημασία και όχι μόνο ποσοτική, δηλαδή πόσες χιλιάδες νέοι εργαζόμενοι θα ενταχθούν στη δύναμη της ΠΟΕ-ΟΤΑ που και αυτό είναι σημαντικό, αφού 15 χιλ εργαζόμενοι θα εγγράφονταν στη δύναμή της.

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι στο ίδιο έργο θεατές ήμασταν και στο καταστατικό Συνέδριο του 2016, όπου καλύτερη πρόταση, να εγγράφονται δηλαδή όλοι συμβασιούχοι με την υπογραφή της δεύτερης σύμβασής τους (8μηνίτες, προγράμματα του ΕΣΠΑ κ.λπ.) πάλι δεν υπερψηφίστηκε από ίδιες δυνάμεις με τα ίδια επιχειρήματα. Μόνο που τώρα παίχτηκε το θέατρο του παραλόγου, αφού όλοι, κατά δήλωσή τους, συμφωνούσαν στην ίδια πρόταση και θα ήταν ομόφωνη η απόφαση του Συνεδρίου. Και όμως για τυπικούς και διαδικαστικούς λόγους και μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες έγινε το ακατόρθωτο: να μην υπάρξει καμία απόφαση.

  • Τι θα πουν άραγε οι εκπρόσωποι αυτών των παρατάξεων στους συναδέλφους συμβασιούχους που αφήνονται έρμαια της εργοδοτικής αυθαιρεσίας;

  • Τι θα πουν οι αντιπρόσωποι της ΣΥΝΑΝ και της ΔΑΚΕ που σήκωσαν το χέρι τους να μην συζητηθεί η πρόταση του ΜΕΤΑ-ΟΤΑ, για να αποφασίσει δηλαδή το ίδιο το Συνέδριο, και όχι το ΓΣ, αν θα κάνει δεκτή ή όχι την ομόφωνη πρόταση για την τροποποίηση του καταστατικού;

Συνάδελφοι της ΣΥΝΑΝ, της ΔΑΣ και της ΔΑΚΕ: η υποκρισία σας δεν έχει όρια. Από διαφορετικές αφετηρίες καταλήγετε στο ίδιο αποτέλεσμα, με διαχρονικά θύματα τους συμβασιούχους, που στα λόγια σκίζεται τα ιμάτιά σας.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και είναι καιρός και οι εργαζόμενοι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους.


Δεκέμβρης 2019
Από το ΜΕΤΑ-ΟΤΑ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ