Εκλογές στο Σύλλογο Εργαζομένων Δήμου Καισαριανής, «να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας ανήκει»

ekloges.jgh

ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

«Να πάρουμε πίσω τη ζωή που μας ανήκει»

Σε λιγότερο από ένα μήνα θα γίνουν οι εκλογές στο σύλλογό μας για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου(Δ.Σ). Η τριετία που πέρασε από τις προηγούμενες εκλογές ήταν ιδιαίτερα οδυνηρή για τους εργαζόμενους. Ανατράπηκαν τα πάντα στη ζωή μας.

 Οι μισθοί μας μειώθηκαν κατά 50%, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα καταργήθηκαν, οι απολύσεις στους δήμους άρχισαν, τα δύσκολα είναι μπροστά μας, τα σπίτια μας και οι μισθοί μας κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να κατασχεθούν, γιατί δεν μπορούμε να αποπληρώσουμε δάνεια που πήραμε σε άλλες συνθήκες και με διαφορετικές αποδοχές.

Στο δήμο μας έχουμε μια δημοτική αρχή που υλοποιεί την μνημονιακή πολιτική, χωρίς να αντιστέκεται, πρωτοστατεί σε Κοιν.Σ.Επ. όπου μόνο στο νομικό πρόσωπο “Λεωνίδας Μανωλίδης” οι εργαζόμενοι από την Κοιν.Σ.Επ ΦΡΟΝΤΙΔΑ  κατέχουν τη συντριπτική πλειοψηφία έναντι των μονίμων. Επιρρίπτει δε τις δικές της ανεπάρκειες στις υπηρεσίες και τους εργαζόμενους του δήμου. 

Το πρόβλημά μας όμως δεν είναι τι κάνει η κυβέρνηση ή η δημοτική αρχή για την οποία εξ αρχής δεν είχαμε καμία αυταπάτη για τις πρακτικές που θα εφαρμόσει. Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους. Το πρόβλημα είναι τι κάνουμε εμείς και πώς ενώνουμε τις δυνάμεις μας με τους άλλους εργαζόμενους και την ελληνική κοινωνία για να σταματήσουμε την καταστροφή που συντελείται. 

Στην κρίσιμη αυτή τριετία είχαμε μια πλειοψηφία (ΕΣΑΚ-ΔΕΕ) στο Δ.Σ του συλλόγου, που το ελάχιστο που μπορούμε να της προσάψουμε είναι η ανεπάρκεια να κάνει τα στοιχειώδη: Να ενημερώνει, να κινητοποιεί, να στηρίζεται στη συλλογική σκέψη και τον προβληματισμό των εργαζομένων, να παρεμβαίνει στις αποφάσεις της δημοτικής αρχής, που αφορούν τους εργαζόμενους και να συμμετέχει στους αγώνες που έδωσε ο κλάδος μας σ’ όλη τη μνημονιακή περίοδο. 

Η δημοτική αρχή επιχαίρει γιατί ο σύλλογος ήταν σαν να μην υπήρχε για να αντικρούσει τις βασικές της επιλογές που σχετίζονται με τη λειτουργία των υπηρεσιών, την εμπέδωση ενός κλίματος φοβίας και καχυποψίας και τις αθρόες προσλήψεις με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με αμοιβές φιλοδώρημα και με καθυστερήσεις στην καταβολή τους; 

•Η δημοτική αρχή έπαιζε στο γήπεδο μόνη της! Ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας (Ο.Ε.Υ), που σύμφωνα με τα λεγόμενά της θα ήταν έτοιμος από την άνοιξη του 2011, δεν έγινε ακόμα, με αποτέλεσμα νέες αρμοδιότητες του δήμου, να μην αναφέρονται σ’ αυτόν και να είναι ελεύθερη να ορίζει όποιους θέλει για προϊσταμένους, αλλά κυρίως να αφήνει ελεύθερο το έδαφος στην κυβέρνηση και την τρόικα για την κατάργηση υπηρεσιών και θέσεων. 

•Χρωστά τρία χρόνια τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στο Νομικό Πρόσωπο «Λεωνίδας Μανωλίδης», λειτουργεί δηλ. με ξένα κόλλυβα, αλλά υπονομεύει το μέλλον του και κυρίως την εργασία των εργαζομένων σ’ αυτό. 

Θα συμφωνούσαμε αν η πλειοψηφία (ΕΣΑΚ-ΔΕΕ) που είναι στο σωματείο έπραττε το καθήκον της και  κατόρθωνε να σταματήσει τη μνημονιακή λαίλαπα των αλλαγών. Μα δεν τους κατηγορούμε γι’ αυτό. 

•Δεν μπορούσαν όμως, να πιέσουν για να ψηφιστεί ο νέος Ο.Ε.Υ ή να καταβάλλονται κανονικά η ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων; 

•Δεν μπορούσαν, κάτι που, πέρα από καθήκον τους, ήταν και ανέξοδο, να ενημερώνουν δηλ. στοιχειωδώς τους εργαζόμενους ή να αποτρέψουν την επέλαση των ελαστικά αμειβόμενων εργαζόμενων, πιέζοντας την κάλυψη έστω των αναγκών των υπηρεσιών του δήμου, με προσωπικό ορισμένου χρόνου, το οποίο αμείβεται με ό,τι ισχύει και για το μόνιμο ή αορίστου χρόνου προσωπικό; 

•Είχε μεγάλο κόστος να βρίσκεται μέσα στα συνδικάτα, εκεί που είναι όλοι οι εργαζόμενοι, για να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο εργατικό και κοινωνικό μέτωπο για την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής και της κυβέρνησης; 

Αυτή την πλειοψηφία δεν την είδαμε πουθενά στους συλλογικούς αγώνες της κρίσιμης τριετίας που πέρασε. 

Κράτησε διασπασμένο το σύλλογο, τον προσκόλλησε σε μια παράταξη, το ΠΑΜΕ και μ’ αυτό τον τρόπο διευκόλυνε και διευκολύνει την κυβέρνηση, να αντιμετωπίζει διασπασμένους τους εργαζόμενους και να τους νικά. Δυστυχώς η στάση αυτή μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα αποτελεί άλλοθι για την αδράνεια και τον συμβιβασμό των πλειοψηφιών της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ. 

Ακόμη και σήμερα αρνείται να συναινέσει στην ΑΔΕΔΥ για την συγκρότηση αγωνιστικού προεδρείου με πυρήνα όλες τις δυνάμεις της συνδικαλιστικής Αριστεράς, αφήνοντας ακέφαλη την ΑΔΕΔΥ και ακάλυπτους τους εργαζόμενους στην πιο κρίσιμη φάση, που είναι η επίσημη μαζική απόλυση εργαζομένων στο δημόσιο μετά από 103 χρόνια. 

Το γεγονός ότι και στο δήμο μας, πριν τρία χρόνια δεν δέχτηκαν τη συγκρότηση αντιπροσωπευτικού-αναλογικού προεδρείου και πήραν όλες τις θέσεις στο προεδρείο, ήταν ότι ήθελαν ένα σύλλογο, όχι «το σπίτι» και το αποκούμπι όλων των εργαζομένων, αλλά προέκταση αναπαραγωγής  των ανακοινώσεων του ΠΑΜΕ. Αλλά ένα τέτοιο σωματείο είναι άχρηστο για τους εργαζόμενους και γι’ αυτό ας μην επιρρίπτουμε εύκολα τις ευθύνες σ’ αυτούς που μας γύρισαν την πλάτη. 

Σήμερα θα είναι τραγικό αν, με όσα συμβαίνουν στη ζωή μας, επιβραβεύσουμε την αδράνεια και το διαχωρισμό των εργαζομένων. Δεν έχουμε περιθώρια, γιατί ίσως στο αμέσως επόμενο διάστημα να είμαστε εμείς τα θύματα του μνημονιακού Μινώταυρου.

Δεν υποσχόμαστε εμείς ότι θα λύσουμε όλα τα προβλήματα, όμως μπορούμε να δηλώσουμε ότι: 

1.Δεν θα διαχωρίζουμε τους εργαζόμενους, από το τι πιστεύουν ή τι ψηφίζουν, άλλα θα προσπαθήσουμε να ενώσουμε όλους στη βάση των κοινών μας προβλημάτων και σε συνεργασία με συλλόγους άλλων Δήμων και φορέων. 

2.Ξεκαθαρίζουμε από τώρα ότι δεν είμαστε ούτε θέλουμε να γίνουμε Μεσσίες, για να σας λύσουμε τα προβλήματα. Θέλουμε την ενεργητική συμμετοχή όλων και την επανένταξη του συλλόγου μας στην κοινή δράση με όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Βάση της ενότητάς είναι το γεγονός ότι έχουμε ίσα συμφέροντα και αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα. Δεν μας ενδιαφέρει η πολιτικοϊδεολογική τοποθέτηση του καθένα μας. Η στάση απέναντι στα προβλήματα είναι αυτή που μετράει. 

3.Δηλώνουμε ότι για μας όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα αν είναι μόνιμοι ή όχι, πρέπει να αμείβονται με ενιαίο σύστημα αμοιβών και να εφαρμόζονται οι συλλογικές συμβάσεις. Απαιτούμε την κάλυψη όλων των αναγκών του δήμου με μόνιμο προσωπικό, δεν αποδεχόμαστε τις απολύσεις των εργαζομένων της μνημονιακής περιόδου και θα διεκδικήσουμε την επαναπρόσληψή τους. 

4.Ενώνουμε τη φωνή μας με όλο το εργατικό κίνημα και τα άλλα λαϊκά στρώματα και παλεύουμε για την επανάκτηση της ζωής που μας ανήκει, για την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, την υπεράσπιση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών της υγείας, της παιδείας, του νερού της ενέργειας και της κατοικίας και για την ανατροπή της μνημονιακής κυβέρνησης, που όσο παραμένει θα φέρνει δυστυχία στο λαό και θα ξεπουλά τη χώρα. 

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του δήμου να αλλάξουν σελίδα και από την αδράνεια να περάσουμε στη δράση, από την ήττα στη νίκη και από την ηττοπάθεια στην ελπίδα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν.

Καισαριανή –  Μάρτης 2014

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ