Με επιτυχία η Αγωνιστική «Επιστράτευση» στην Κω

alt

ntountoukaΚάτι παραπάνω από ικανοποιητική ήταν η συμμετοχή στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην πλατεία Καζούλη της Κω.  

Οι εργαζόμενοι για άλλη μια φορά εναντιώθηκαν στη κυβερνητική πολιτική και στις επιταγές των Μνημονίων και της Τρόικας, που φέρνουν πλέον το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στα όρια, όχι μόνο της φτώχειας, αλλά της εξαθλίωσης.


Οι απεργοί ενέκριναν ομόφωνα το ψήφισμα που διαβάστηκε και στη συνέχεια έκαναν πορεία, περνώντας από τις οδούς Ιπποκράτους, Ακτή Μιαούλη, Ακτή Κουντουριώτη και Βασιλέως Παύλου, καταλήγοντας και πάλι στην πλατεία Καζούλη.

ΟΜΙΛΙΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΩ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΖΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 20-02-2013

Συνάδελφοι -συναδέλφισσες, σύντροφοι και συντρόφισσες, τα τελευταία τρία χρόνια σε αυτό το χώρο βρισκόμαστε συχνά και κάθε φορά είμαστε σε δεινότερη κατάσταση από την προηγούμενη .

Η πολιτική της λεηλασίας και της καταστροφής κάθε δικαιώματος που κατακτήθηκε με αγώνες συνεχίζεται…

Δεν θα αναφέρω τις επιπτώσεις που όλοι βιώνουμε- τις απολύσεις, την ανεργία, την κατάργηση των κοινωνικών παροχών, την απόλυτη φτωχοποίηση της κοινωνίας.

Αλλά θα αναφερθώ στην αναπαραγωγή αυτής της πολιτικής που επιβάλλεται με απόλυτο κυνισμό παρότι Δ.Ν.Τ και τρόικα παραδέχονται (εκτός βέβαια η τρικομματική κυβέρνηση) ότι το πρόγραμμα τους ήταν λάθος.

Όλοι πια αντιλαμβανόμαστε ότι ήταν μια συνειδητή μεθοδευμένη επιλογή να καταστρέψουν ολοσχερώς την κοινωνία, να την μετατρέψουν σε ένα κοπάδι που κατασπαραζόμαστε μεταξύ μας για ένα κομμάτι ψωμί.

Έχουν επιλέξει την μέθοδο της συκοφάντησης της διάσπασης και της υπονόμευσης όλων των εργατικών αγώνων, των συνδικάτων και της συλλογικής δράσης.

Ποινικοποιούν τις κινητοποιήσεις, οι εργαζόμενοι ζουν σε καθεστώς «επιστρατευμένης δημοκρατίας»

Παίζεται το χειρότερο παιχνίδι αγοραπωλησίας της Ελλάδας.

Ιδιωτικοποιούν και παραχωρούν τις υπηρεσίες και τα δημόσια κοινωνικά αγαθά στην κερδοσκοπία

Δεν έχουν δικαίωμα να ξεπουλήσουν την δημόσια περιουσία

Κάποιοι έχουν γίνει και θα γίνουν πάμπλουτοι. Γι αυτό λυσσαλέα προσπαθούν με κάθε μέσο να κρατηθούν στην εξουσία σε πλήρη εναρμόνιση με τα Μαζικά μέσα Ενημέρωσης .Αυτά τα δυο πάνε μαζί.

Οι δε πρώην με περισσό θράσος εξιστορούν –πωλούν στα ξένα πανεπιστήμια –το πώς κατέστρεψαν την χώρα.

Θέλουν να μετατρέψουν όλη την χώρα σε αποικία χρέους και σε ειδικές οικονομικές ζώνες δηλαδή σε στρατόπεδα εργασίας, χωρίς κανένα δικαίωμα, κάτι αντίστοιχο με τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας του ΧΙΤΛΕΡ που χρησιμοποιούσαν τους αιχμαλώτους πολέμου στις βιομηχανίες –είναι αυτές που θαρθουν αύριο να επενδύσουν στην Ελλάδα.

Ήδη αυτό το μοντέλο έχει εφαρμοστεί στην κεντρική Ευρώπη .

Πριν από 2 βδομάδες συνάντησα ένα συνάδελφο μηχανικό που έχει μεταναστεύσει σε μια από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, μου εκθείαζε την κατάσταση- τον καλό μισθό, την πολυτέλεια, την οικοδόμηση χωρίς κανένα περιορισμό – την ανεξέλεγκτη χωρίς περιορισμούς υποτιθέμενη ανάπτυξη. Μου λέει βλέπεις γύρω σου πολυτελή αυτοκίνητα -βίλες, έχουν έρθει από όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Και ρωτώ τι μισθό παίρνει ένας τεχνίτης, ένας εργάτης ? Α ! το πολύ 150€. Και πως ζει ο λαός ? Α! πολύ φτώχεια! Εμείς ζούμε σε ειδικές αναβαθμισμένες περιοχές. Απαρτχάιντ δηλαδή . Δηλαδή έχουν πέσει όλοι οι πρώην γιάπηδες σαν τα κοράκια- να αρπάξουν ότι μπορούν . Αυτό εννοούν ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα

Έτσι λοιπόν μας θέλουν, να θεωρούμε τον εαυτό μας τυχερό που έχουμε ένα κομμάτι ξερό ψωμί

• Ας μην τους επιτρέψουμε να μας μετατρέψουν σε σύγχρονους σκλάβους.

• Ας μην τους επιτρέψουμε να μας διαλύσουν.

Είναι κρίσιμες ώρες …

Ας βρούμε αυτά που μας ενώνουν -είμαστε σε οικονομικό πόλεμο –τα παιδιά μας δεν έχουν μέλλον .

Τα παιδιά της διπλανής πόρτας, των φίλων μας, ίσως και τα δικά μας αύριο- μας αμφισβητούν που πηγαίνουμε με το σταυρό στο χέρι.

Έχουν επιλέξει δύσκολους δρόμους, ομολογούν ότι η ληστεία είναι μια συνειδητή πράξη -όχι ευκαιρία πλουτισμού –αλλά επιθυμία να μην δεσμεύσουν τις ζωές τους στην στυγνή εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας, την άρνηση τους να γίνουν γρανάζια οικονομικών συμφερόντων.

Η κατάσταση αγριεύει.

Τι να πούμε σε αυτά τα παιδιά σαν γονείς- δεν το κρύβω με πανικοβάλει- δεν ξέρω αν θα το άντεχα συναισθηματικά, να βλέπω το παιδί μου κακοποιημένο –τις τελευταίες ημέρες οι εικόνες των βάναυσα κακοποιημένων παιδιών είναι συνέχεια μπροστά μου.

Χάνουμε τα πάντα- ακόμη και τα παιδιά μας

Εάν δεν αντιδράσουμε –αύριο θα είμαστε εμείς στην κατηγορία των ανέργων και των νεόπτωχων ή ακόμη και εάν είμαστε οι υποτιθέμενοι τυχεροί -πως θα μπορούμε να ζήσουμε σε αυτή την άθλια κατάσταση με τις κατεστραμμένες ψυχές των παιδιών μας.

Έχουμε ευθύνη και εμείς που τους ανεχόμαστε.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ