ΣτΕ: Φρένο στις μονιμοποιήσεις συμβασιούχων στο Δημόσιο

Σχόλιο

Αυστηρά κριτήρια βάζει το ΣτΕ για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων! Αναφέρει όμως, και σωστά, ότι για τις πάγιες ανάγκες δεν μπορεί να προσλαμβάνεται προσωπικό με σχέση εργασίας ορισμένου χρόνου.

Το ΣτΕ δεν γνωρίζει ότι γίνεται ακριβώς το αντίθετο, ιδιαίτερα με τους μνημονιακούς νόμους που έχουν ψηφιστεί απ’ τις κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και ότι προσλαμβάνεται αυτό το προσωπικό, ακόμη και οι πενταμηνίτες της λεγ’ομενης «κοινωνικής εργασίας» για να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του δημοσίου και των ΟΤΑ;

Πάντως πολύ «τυφλή» είναι η δικαιοσύνη που έχουμε! Δεν βλέπει τίποτα!

Μοναδική λύση αυτή τη στιγμή είναι οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ιδιαίτερα στις ευαίσθητες υπηρεσίες, όπως οι κοινωνικές, οι παιδικοί σταθμοί και η καθαριότητα στους ΟΤΑ, καθώς και η μονιμοποίηση όσων δουλεύουν χρόνια, με επαναλαμβανόμενες συμβάσεις, όπως είναι τα προγραμματα «Βοήθειεας στο Σπίτι», τα  ΚΔΑΠ κλπ

Ακολουθεί το δημοσίευμα της Ημερησίας

Αυστηρά κριτήρια από το ΣτΕ για προσλήψεις στο Δημόσιο Φρένο στις μονιμοποιηθείς συμβασιούχων νέας γενιάς Το ΣτΕ υπογραμμίζει ότι απαγορεύεται η μονιμοποίηση και μετατροπή των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, των οποίων η διάρκεια τους δεν μπορεί να είναι μακρά, σύμφωνα με το Σύνταγμα Συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου μπορούν να προσλαμβάνονται χωρίς να υπάρχουν νομοθετημένες οργανικές θέσεις μόνο για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες.

Συνταγματικό μπλόκο υψώνει οριστικά στις μονιμοποιήσεις συμβασιούχων νέας γενιάς η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ταυτόχρονα το ανώτατο δικαστήριο επιβάλλει αυστηρά κριτήρια και προϋποθέσεις για την πρόσληψη στο Δημόσιο όχι μόνο όσων εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, αλλά και εκείνων που ασχολούνται με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Με γνωμοδότηση πιλότο που ερμηνεύει όλες τις συνταγματικές ρυθμίσεις που αφορούν την απασχόληση στον ευρύτερο τομέα, η ολομέλεια διαταγμάτων του ΣτΕ αναλύει προς την πολιτεία πότε μπορεί και πότε απαγορεύεται να απασχολεί στο Δημόσιο εργαζόμενους με σχέση . εργασίας ιδιωτικού δικαίου, είτε ορισμένου, είτε αορίστου χρόνου.

Αν και το ΣτΕ διαπιστώνει ότι το αναθεωρημένο Σύνταγμα έχει διευρύνει τη δυνατότητα πρόσληψης και αξιοποίηση συμβασιούχων ορισμένου χρόνου σε περισσότερες κατηγορίες οργανικών θέσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, εντούτοις ξεκαθαρίζει ότι η πρόσληψή τους προϋποθέτει την έκδοση νόμου που θα προβλέπει υποχρεωτικά περιορισμένη χρονικά διάρκεια εργασίας, ενώ διαπιστώνει ότι είναι αδύνατη οποιαδήποτε μονιμοποίηση ή μετατροπή συμβάσεων.

Σημειώνεται ότι και ο Άρειος Πάγος επέτρεψε τις μονιμοποιήσεις μόνο όσων προσελήφθηκαν πριν από την αναθεώρηση του Συντάγματος τον Απρίλιο του 2001, αποκρούοντας τις αγωγές για προσλήψεις που έγιναν κατά το μεταγενέστερο διάστημα. Η γνωμοδότηση πιλότος του ΣτΕ (85 6 12) εκδόθηκε με αφορμή την επεξεργασία σχεδίων Προεδρικών Διαταγμάτων που αφορούν την οργάνωση και λειτουργία υπηρεσιών πρώτης υποδοχής και ασύλου για τους αλλοδαπούς.

Μπλοκάροντας την προώθηση συγκεκριμένων ρυθμίσεων, το ΣτΕ τονίζει ότι οι συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου δεν μπορούν να αποτελούν τον κανόνα για τη στελέχωση του δημόσιου τομέα και πρέπει να ακολουθούν αυστηρές συνταγματικές προϋποθέσεις. Σύμφωνα με το ανώτατο δικαστήριο, συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου μπορούν να προσλαμβάνονται χωρίς να υπάρχουν νομοθετημένες οργανικές θέσεις, μόνο για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες.

Παράλληλα ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις (είτε ορισμένου, είτε αορίστου χρόνου) μπορούν να γίνουν και για την κάλυψη πάγιων αναγκών, αλλά μόνο νομοθετημένες οργανικές θέσεις για ειδικό επιστημονικό προσωπικό (που διαθέτει εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις και εμπειρία) καθώς και για τεχνικό ή βοηθητικό προσωπικό.

Για τις υπόλοιπες κατηγορίες απασχόλησης το ΣτΕ δέχεται ότι χρειάζεται να εκδοθεί προηγουμένως σχετικός νόμος σημειώνοντας ότι σ’ αυτή την περίπτωση το Σύνταγμα δεν επιτρέπει συμβάσεις αορίστου αλλά αποκλειστικά και μόνο ορισμένου χρόνου μικρής διάρκειας, χωρίς καμία δυνατότητα μονιμοποίησης ή μετατροπής της σύμβασης σε αορίστου χρόνου.

Το ΣτΕ υπογραμμίζει ότι αποτελεί πλέον κανόνα πως συμβάσεις ορισμένου χρόνου (για την κάλυψη οποιωνδήποτε αναγκών απρόβλεπτων ή πάγιων) μπορεί να ρυθμιστεί μόνο με νόμο και σε διευρυμένες κατηγορίες οργανικών Θέσεων. Όμως απαγορεύεται η μονιμοποίηση και μετατροπή των συμβάσεων αυτών, των οποίων η διάρκεια τους δεν μπορεί να είναι μακρά, σύμφωνα με το Σύνταγμα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ